Gecomprimeerd geheugen

Een hoge waarde bij Gecomprimeerd betekent dat macOS ruimte heeft moeten maken. Daardoor wordt de geheugendruk vaak geel. Het is de stap vóór swappen naar de schijf, dus het is een teken dat apps om meer RAM vragen dan er vrij is.

Kies in het tabblad Geheugen ‘Weergave’ > ‘Kolommen’ en voeg de kolom voor gecomprimeerd geheugen toe. Sorteer erop om te zien welke processen de meeste gecomprimeerde gegevens hebben. Vaak zijn dat apps die al lang openstaan zonder dat je ze gebruikt.

Activiteitenweergave omschrijft Gecomprimeerd als fysiek geheugen dat wordt gebruikt om een gecomprimeerde versie van gegevens te bewaren die recent niet zijn gebruikt. Het cijfer is dus de ruimte die de gecomprimeerde gegevens in het RAM innemen, niet de grootte die de gegevens na decompressie zouden hebben.

De gegevens erin zijn groter dan het cijfer Gecomprimeerd. Dat verschil is het geheugen dat macOS door het comprimeren heeft gewonnen.

Apple legt uit dat inactieve apps in het geheugen worden gecomprimeerd naarmate de Mac zijn maximale geheugencapaciteit nadert, zodat er meer geheugen beschikbaar komt voor de apps die je gebruikt. Daarom houden apps die lang op de achtergrond staan meestal het meeste gecomprimeerde geheugen vast, en daarom kan terugschakelen naar zo'n app even duren terwijl de gegevens worden gedecomprimeerd.

macOS vangt een geheugentekort in stappen op. Elke stap zie je op een andere plek in Activiteitenweergave.

1. Gegevens die recent niet zijn gebruikt, worden gecomprimeerd en in het RAM gehouden. Het cijfer Gecomprimeerd groeit.
2. Is comprimeren niet genoeg, dan verplaatst macOS gecomprimeerde gegevens naar de opstartschijf. Gebruikte swap groeit.
3. Heeft een app die gegevens weer nodig, dan leest macOS ze terug van de schijf en decomprimeert ze. Gebeurt dat vaak, dan voelt de Mac traag aan en wordt de geheugendruk geel of rood.

Twee opdrachten die alleen lezen, tonen dezelfde informatie die Activiteitenweergave gebruikt. Door de cijfers voor opgeslagen en ingenomen te vergelijken, zie je hoe goed je gegevens comprimeren. Hoe groter het verschil, hoe meer geheugen de compressie bespaart.

1. Voer top -l 1 | grep PhysMem uit. Het cijfer compressor tussen haakjes is het geheugen met gecomprimeerde gegevens.
2. Voer vm_stat uit. Pages occupied by compressor is het RAM dat de gecomprimeerde gegevens innemen. Pages stored in compressor is hoe groot die gegevens ongecomprimeerd zouden zijn. Vermenigvuldig een van beide met de paginagrootte op de eerste regel voor het aantal bytes.
3. Voer vm_stat 5 uit om elke 5 seconden een nieuwe regel te tonen, en druk op Control-C om te stoppen. Na de eerste regel, met totalen sinds het opstarten, tonen de kolommen comprs en dcomprs hoeveel pagina's er in elk interval zijn gecomprimeerd en gedecomprimeerd.

Normaal: Gecomprimeerd blijft op een stabiel niveau terwijl de geheugendruk groen is. macOS bewaart oude gegevens gewoon in een kleinere vorm. Het is gebruikelijk om wat gecomprimeerd geheugen te zien, zelfs op een Mac met ruim voldoende RAM, vooral als hij al een tijdje aanstaat.

Zorgwekkend: Gecomprimeerd blijft de hele dag stijgen, Gebruikte swap stijgt mee, en de geheugendruk is vaak geel of rood. De Mac heeft te weinig RAM voor wat je draait, dus stop apps die je niet gebruikt of draai minder zware apps tegelijk.