Zo controleer je de gebruikslimieten van Claude Code en Codex op een Mac

Wat je gebruikt, telt mee voor de sessie en de week tegelijk. Een drukke middag kan de sessie opmaken, en die komt binnen vijf uur terug. Een paar drukke dagen kunnen de week opmaken, en die komt pas terug als hij wordt hersteld; zolang hij op is, helpt een nieuwe sessie niet. De week is de limiet om in de gaten te houden.

In Claude Code kost een sessie die al uren openstaat meer voor elke vraag, omdat het hele gesprek met elk verzoek meegaat. Na een pauze van meer dan een uur wordt het hele gesprek opnieuw vanaf het begin gelezen. Subagents, geplande taken en agentteams sturen daarbovenop hun eigen verzoeken. Lange sessies groeien ook in geheugen: zie Claude Code gebruikt te veel geheugen.

Onder de balken toont /usage wat je limieten de laatste tijd heeft gebruikt: skills, subagents, plug-ins en elke MCP-server, elk als aandeel van het totaal. Druk op d of w om te wisselen tussen de afgelopen dag en de afgelopen week. Ga je aan iets anders werken, dan begint /clear met een schone lei en kost het niets.

Claude Code zegt “You’ve hit your session limit” of “You’ve hit your weekly limit”, met de tijd waarop de limiet wordt hersteld. Beide gelden voor alle modellen samen, dus van model wisselen brengt ze niet terug. De eigen limiet van een model is de uitzondering: na “You’ve hit your Opus limit” kun je doorwerken met een model buiten die familie. Met gebruikstegoed aan gaat het werk door tegen pay-as-you-go-prijzen. Voer /usage-credits uit om dat te beheren.

Voor Codex zegt de prijspagina van OpenAI dat je in het gebruiksdashboard je huidige limieten en hersteltijden moet bekijken, omdat die veranderen.

Elke tool vertelt je over zijn eigen abonnement, en alleen als je het vraagt: /usage in de ene terminal, /status in een andere, een dashboard in een browser. Met Claude Code en Codex, of meer dan één account, betekent bijhouden dat je ze een voor een controleert, en je merkt het makkelijk pas als een limiet je al heeft stilgezet.